ΤΟ ΤΡΥΠΙΟ ΤΑΒΑΝΙ

Ὅποτε βρέχει στάζει ἡ σκεπή,
δὲ μέτρησα ποτὲ τὶς τρῦπες.
Στάζει… πῶς ἔγινε διάτρητη!

Μέρα τὴ μέρα ἐξατμίζομαι
κι ἀναστατώνονται
τὰ ἔντομα καὶ τὰ ποντίκια
ποὺ ἀνασαίνουν τὴ ζωή μου
στὸ τρύπιο ταβάνι.


02/2005

Ἀπὸ τὴ συλλογὴ
ΤΟ ΤΡΥΠΙΟ ΤΑΒΑΝΙ
ἐκδόσεις ΕΡΩΔΙΟΣ